De omgevingscirkels

Hoe maken we deze maatschappij leefbaar voor iedereen?

 

 

Anouk Depuydt heeft eventjes deze vraag onder de loep genomen en is tot het besluit gekomen dat ' verbondenheid' de sleutel is tot een maatschappij waar we succesvol met elkaar kunnen samenleven.

Ze heeft de verschillende domeinen waarmee een mens zich verbonden kan voelen in een model geplaatst. Dit model heet heetde omgevinscirkels.
 

 

 

 

dit model heeft weer waarmee de mens zich weer moet verbonden voelen om verbonden te kunnen leven



 



Zoals u kan zien op bovenstaande illustratie zijn er 5 verschillende domeinen waarmee iemand zich verbonden moet voelen. Wanneer er verbondenheid is met deze domeinen zou de mens in princiepe in respect en vrede met elkaar moeten kunnen samenleven. Natuurlijk zal de verbondenheid tussen de vrschillende domeinen niet altijd even groot zijn.

Het is belangrijk dat ook kinderen zich verbonden voelen met deze elementen. Daarom is het ook belangrijk als kleuterleidster om de kinderen hierin te laten groeien. Want we mogen niet vergeten dat de maatschappij een invloed en druk uitoefend ook bij de kinderen, daarom moeten we ze leren omgaan met deze gevoelens.

Opgroeien in verbondenheid is een site waar je enkele tips kan halen om kinderen te leren omgaan en stappen leert te zetten in deze verbondenheid.

 

toepassing:

 

Wanneer mensen in verbondeheid met elkaar kunnen samenleven zal er veel meer verdraagzaamheid zijn tussen de mensen en zullen er ook weer nieuwe samenlevingsvormen ontstaan zoals cohousing. Cohousing is een woonconcept waarbij verschillende mensen samenleven in huizen. Deze huizen hebben ook gemeenschappelijke ruimtes waardoor ze eigenlijk vaak met elkaar in contact komen. Je kan je dus wel voorstellen dat wederzijds respect en verbondenheid met elkaar hier een niet te missen factor is om goed met elkaar te kunnen samenleven.
Cohousing heeft een tal van voordelen die je hier kan lezen

 

 











mens en lijden

lijden.. niemand wordt er van gespaard. Jammer genoeg zijn er mensen die met opzet leed worden aangedaan. In de link hieronder vind u een getuigenis over wrede mishandelingen.
http://nos.nl/op3/video/391198-hossam-13-ze-trokken-mijn-nagels-uit.html


Jammer genoeg zijn sommige kinderen ook het slachtoffer van geweld. Niet alle kinderen hebben een warme thuis en dit vind ik heel erg. Kinderen kunnen door hun ouders fysiek geweld aangedaan worden,maar ook psychisch geweld komt vaak voor
Ik heb hier een mooi en aangrijpend liedje over gevonden. Het heet ' Concrete angel' en gaat over een meisje die door haar moeder mishandeld wordt.

 

 

Op vele plaatsen in de wereld is er nu oorlog aan de gang, verschillende meningen botsen en worden geuit met vreselijk geweld. Jammer genoeg blijft het geweld niet enkel tussen de stijdende partijen maar worden ook de onschuldige burgers en kinderen erbij betrokken. Wrede mishandelingen, bombardementen,schietpartijen..
Ik heb hier ook een liedje over gevonden Het gaat over hoe ver iemand kan gaan voor zijn vaderland en dat deze soldaten er trots op zijn wat ze doen, maar tergelijk ook beseft dat dit niet goed is.

 



Noodweer op Pukkelpop

http://www.youtube.com/watch?v=uFNUF3LxMG4&feature=related

Wanneer u op de link klikt kan u nogmaals de beelden bekijken van het noodweer dat zich vorig jaar voordeed op het muziekfestival Pukkelpop. Het drama eiste het leven van veschillende mensen en vele mensen waren gewond. Weer een situatie waar mensen geconfronteerd werden met lijden. Hoe gaan ze hier mee om?
In het filmpje zie je dat alle mensen anders omgaan met lijden. De ene willen het festival aflassen , anderen willen er niet meer aan denken en verder feesten. De ene willen er over praten, anderen zwijgen liever over wat hen overkomen is.
Ook de verwerkt iedereen lijden op een andere manier. Zo zijn er herdenkingen op de plaats van het gebeuren, komen er artiesten hun medeleven betuigen, worden er liedjes over geschreven.
Hieronder vind u een liedje geschreven voor alle slachtoffers van dit drama

 We mogen natuurlijk niet de andere drama's in de wereld vergeten. Hiermee bedoel ik de vele oorlogen die op dit moment bezig zijn en waar veel onschuldige mensen het leven laten  Ook bij ons zijn er veel mensen gestorven tijdens de oorlog ( dit kan u bezichtigen in het Flanders Field museum.)
Ook de vele verkeersongevallen, terroristische aanslagen,...

Heaven 11/09

Hieronder vind je een pakkend filmpje over een kindje die tegen haar overleden papa praat. De vader is omgekomen tijdens de aanslagen van 11 september 2001.
Veel mensen praten nog met een dierbaar overleden figuur, dit kan zijn in gedachten, tegen een voorwerp, foto,... Ze putten hier kracht uit omdat ze geloven dat de persoon hen nog ergens hoort. De een gelooft in de hemel , de ander weet het niet en er zijn dan nog anderen die helemaal niet geloven dat er nog leven na de dood is.

Mijn mening over leven na de dood

Zelf geloof ik niet in een hemel of een hel ,maar ik geloof wel dat er iets moet zijn, of ik hoop het toch. Ik kan heel moeilijkj geloven dat het na de dood stopt, dat er niks meer.  Ik probeer dus te geloven dat de overledenen nog ergens aanwezig zijn, maar hoe ik mij die' plek' moet voostellen weet ik niet. Deze gedachte verzacht de pijn van het gemis naar de overleden persoon als je denkt dat hij nog ergens aanwezig is en niet voorgoed weg is.

Ik denk eigenlijk echt niet graag na over zo'n vragen omdat het mij redelijk angstig maakt, omdat er ook geen pasklaar antwoord op is. Wanneer ik denk dat een overleden persoon voorgoed weg is en dat ik hem of haar nooit meer terug zie kan dit echt voor paniek zorgen bij mij. Ik hou dus voor ogen dat ik nog de kans krijg om overleden mensen terug te zien en dat het hierna niet stopt , dat er wel ' iets' is. Hoe, waar, wat het is.. dat zien we wel nog.. hoop ik.

 

Letters to God- Dear Mr.God

Dag God,

Als ik vroeger had geweten dat U ook online was, had ik niet zo lang gewacht met schrijven...
Nu ruim 33 jaar geleden - in april 1978 - werd onze eerste dochter geboren. Ze was zwaar gehandicapt, maar meer dan welkom: toen had ik U willen vragen of U haar bewust naar ons gestuurd had, maar het leven met haar was zo intens dat ik het maar voor waar aannam, zonder bevestiging van Uw kant.
Maar toen ze bijna 11 jaar later plots stierf, wou ik wel dringend weten waarom? We waren een gelukkig gezin en bleven verweesd achter. Toen ik de ons toen begeleidende priester zei dat ik kwaad was op de God die mij mijn dochter afnam ‘om haar weer bij zich te hebben', wees die me op de God die verdriet had om de dood van ons kind en mee met ons huilde.
Ook dit nam ik voor waar aan, weer zonder bevestiging van Uw kant. Maar nu U online is, vertel me eindelijk of ik die twee keer gelijk had met wat ik voor waarheid aannam en vooral: hoe is het daarboven met ons
Liesje? U mag me gerust mailen, ik houd Uw antwoord voor mezelf als U dat wil. Zorg verder voor onze (pleeg)kinderen en kleinkinderen en laat mijn man en mij gezond heel oud worden als het kan.
Met vriendelijke groeten!

Mol


Mensen gaan op heel wat verschillende manieren om met een sterfgeval of ander lijden. Hierboven kan je zien dat mensen hun gevoelens naar God uitdrukken door een brief te schrijven. Zelf herken ik me hier ook in. Gevoelens, vragen , .... ik kan ze beter uitdrukken op papier dan ze uit te spreken. Want tegen wie spreek je ? Als je een vraag hebt aan God , waar moet ik tegen spreken? Op papier gaat dit veel makkelijker.
Toen mijn opa gestorven was heb ik ook nog een brief naar hem geschreven.
Maar dan is de vraag ? Wat doe ik met deze brief? Hoe komt hij bij de 'juiste persoon ' terecht? Ik heb de brief gebrand en gehoopt dat de rook de letters zouden brengen naar mijn opa.
Maar een antwoord.. daar wacht ik nog op en ik zal nog lang kunnen wachten. Maar het heeft opgelucht, de woorden die ik nog kwijt wou staan ergens opgeschreven en ik ben er deels van verlost.

Ik weet niet wat ik moet geloven van leven na de dood. Ik hoop dat de dood niet het einde is en dat er hierna nog iets is. Ik probeer ook te denken dat de mensen die gestorven zijn er nog ergens zijn en dat ze mij nog kunnen zien, dit geeft mij steun en moed om verder te leven op een goede manier, om ook de gestorven personen nog 'trots ' te kunnen maken.

vertrouwen als belangrijkste waarde

Vertrouwen is voor mij de belangrijkste waarde in een relatie tussen mensen.
Ik vind dat er eerst vertrouwen moet zijn voor je een relatie kan opbouwen, vandaar ook deze foto hierboven. Vertrouwen is de bouwsteen voor een stevige relatie.

Wanneer je iemand vertrouwd dan kan je ten eerste jezelf zijn, dit is ook heel belangrijk in een relatie. Je weet dat de persoon altijd eerlijk zal zijn tegen jou.
Je weet ook wat je aan de persoon hebt en kan er jouw gevoelens, zorgen, bedenkingen aan kwijt.
De persoon die je vertrouwt kan je dan raad geven en sturen in situaties waarvan jij het eventjes nieti meer weet.

Vertrouwen is een waarde die verbonden is met heel veel andere waarden zoals:
- eerlijkheid: wanneer je niet eerlijk bent tegen elkaar kan er ook geen vertrouwen ontstaan
- respect voor elkaar
- openheid


Vertrouwen vraagt tijd, maar het is zeker een noodzakelijke waarde. Eens je vertrouwen in elkaar hebt kan je veel bereiken in een relatie.

uitgewerkte cassus

• Cassus: Taak te laat indienen

Voor de evaluatie van opleidingsonderdelen moeten vaak ook opdrachten ingeleverd worden.
Docenten stellen hiervoor duidelijke deadlines op. Toch zijn er ook altijd studenten die een of twee dagen na ht verstrijken van de deadline hun opdracht binnen leveren. In de praktijk gebeurt het soms dat de docent papers accepteert en beoordeelt die na de deadline worden ingeleverd.

Is dit rechvaardig?U kan enkele meningen lezen wanneer u doorgaat naar volgende link:http://www.lerarenforum.be/forum/viewtopic.php?t=2945&postdays=0&postorder=asc&start=0&sid=09c99e51dfd3107a665e229131619d30

Mijn mening over deze situatie is een beetje verdeeld daarom probeer ik nu een zo genuanceerd mogelijk antwoord te geven.

Ik vind dit niet rechtvaardig dat de personen die hun taak indienen na de deadline nog beoordeeld worden zoals iemand die de taak op tijd ingediend had. Omdat er waarschijnelijk vooraf duidelijke afspraken over gemaakt werden en iedereen moet gelijk behandeld worden. Maar naturlijk staat dit een beetje haaks op de waarde verdraagzaamheid, tolerantie, ...
Ik vind dat een leerkracht streng maar rechtvaardig moet optreden bij zo'n situatie.
Wanneer er duidelijke afspraken zijn gemaakt over de deadline dan vind ik dat de leerkracht een sanctie moet geven. Maar wanneer de leerling een geldige reden heeft waarom hij de deadline niet haalde vind ik dat er wel kan onderhandelt worden, op voorwaarde dat er op voorhand wordt verwittigd dat de deadline niet kan gehaald worden en niet enkele dagen erna.
Ik hoop dan natuurlijk dat de leerlingen eerlijk zijn en geen excusses zoeken en liegen om toch maar de deadline te verzetten